زیباترین بازیگران زن ایران
از اونجایی که عدهای هنوز اونقدر بیکارن که عقدههاشون رو تو صفحهی اینستاگرام بازیگرها (خصوصن بازیگرای زن) خالی میکنند به نظرم یه چالش برای سوا کردن زیباترین بازیگران زن ایرانی خالی از لطف نیست. راستش هر چقدر نگاه میکنم نمیتونم علت این فحاشیها رو بفهمم. آخرین باری هم که ملت شریف ایران دسته جمعی رو سر بازیگرا ریختن به خاطر بالا رفتن دلار بود که با فحش و کنایه میگفتن اگه شماها از روحانی حمایت نمیکردین الان انتخاب نمیشد و وضعمون بهتر بود. بماند که حالا اون یکی میخواست چه گلی به سرمون بزنه!؟ :)) به هر حال از اونجایی که گاهی به کامنت مردم خوبمون (؟) سر میزنم و با دقت نظرا رو میخونم متوجه شدم در خیلی از ناسزاگوییها به قیافه بازیگرا گیر داده میشه. راستش به نظرم در حال حاضر سینمای ایران پر از بازیگرای قشنگه و این تنوع حتی فراتر از ظرفیت سینمای بیبضاعتمونه. به خاطر همین فکر کردم چه بهونهای بهتر از این؟ سعی میکنم تو این چالش ده بازیگر زن ایرانی رو انتخاب کنم و انتخابها به کل سینمای ایران مربوط میشه، نه فقط سینمای بعد از انقلاب:
10. ترانه علیدوستی: چهره کودکانه و معصومانه ترانه رنگ و بوی تازهای به سینمای ایران داد. قبل از ورود ترانه علیدوستی بیشتر چهرهها زنانه بودند و اون حالت دخترانه و نوجوانپسند به ندرت وجود داشت. در واقع با ساخته شدن فیلمهایی مثل «دختری با کفشهای کتانی» و «من ترانه پانزده سال دارم» بود که نگاه تازهای به دنیای نوجوانها شد. پیش از ساخته شدن چنین فیلمهایی گاهی در تلویزیون سریالهایی با مضامین خانوادگی ساخته میشد ولی هیچ کدوم از اون بازیگرا مطرح نشدند و بعد از چند سال کنار رفتند.
9. پوری بنایی: انصافن یکی از زیباترین بازیگراییه که سینمای ایران به خودش دیده. چهره بنایی کمابیش مدرنه. زمانی که وارد سینمای ایران شد چهرهها تقریبن تکراری شده بودند. آرایشهای غلیظی که حتی پس از شصت هفتاد سال توی ذوق میزنن تمام فیلمهای ایرانی رو پر کرده بود. چهره ساده پوری بنایی همیشه نشوندهنده وقار، شکوه و متانت بود و خیلی از نقشهاش هم چنین ویژگیهایی داشتند و دارند. بنایی از جمله بازیگرای مطرح بود که بعد از انقلاب جلوی کارش رو گرفتند. حالا سالهاست کنار برادرش در زمینه فروش لوازم ورزشی فعالیت میکنه.
8. لیلا حاتمی: لیلا هم از جمله بازیگراییه که چهره ساده و معصومانهای داره ولی بر خلاف ترانه علیدوستی این معصومیت نوجوانانه نیست و یه جورایی زنانگیش پر رنگتره. چهره حاتمی هم یکی از متفاوتترین چهرههای سینمای ایرانه. چشمهاش بر خلاف زیباییشناسی ایرانی درشت نیستند و بینی نوکتیزش به شدت اون رو متمایز میکنه. یادم میآد اصغر فرهادی با اشاره به چهره لیلا حاتمی گفته بود برای اینکه تو فیلم «جدایی نادر از سیمین» بیش از حد معصوم نشون داده نشه موهاش رو شرابی کردند.
7. هانیه توسلی: هفتمین انتخاب من هانیه توسلی بازیگر همدانیه. همین جا بگم از صدای توسلی هم خیلی خوشم میآد و به نظرم صدای متفاوتی داره. چهره توسلی ویژگیهایی داره که حتی در سینمای جهان هم میتونه بدرخشه. در درجه اول نگاههاش خیلی خوبه و مثلن اون سادگیای که در چهره لیلا حاتمی هست رو نداره. یه جور تیزهوشی تو صورتشه که میتونه به کار نقشهای پر جنب و جوش بیاد و در عین حال میشه درونگرایی و خودداری رو هم احساس کرد.
6. میترا حجار: سابقن اکثر بازیگرا از تهران و شهرهای اطرافش بودند ولی چند دههای میشه که بازیگرایی که از شهرستان میآن هم مطرح میشن. حجار بازیگر مشهدیه که چهره فوقالعاده زیبایی داره. به نظرم میترا حجار از جمله بازیگراییه که هنوز به جایگاه واقعی خودش نرسید. با وجود این تقریبن با بیشتر کارگردانای مطرح سینمای ایران کار کرد. کیارستمی، بیضایی، مهرجویی، کیمیایی و غیره. جالبه بدونین زمانی که تو اوج شهرت بود از ایران به فرانسه و بعد آمریکا رفت تا زندگی معمولی داشته باشه و الان به فرانسوی و انگلیسی هم مسلطه. یکی از بارزترین ویژگیهای صورت حجار سردی، سرسختی، و در عین حال سادگیه.
5. فروزان: فروزان هم بازیگر توانایی بود که متأسفانه بعد از انقلاب جلوی فعالیتش رو گرفتند. اون چه که از چهره فروزان در ذهن من نقش بسته محدود به چند فیلم قدیمی (و از جمله گنج قارون) میشه و عکسهایی که اینجا و اونجا پیدا کردم. به نظرم فروزان رو باید از فیلمهایی که بازی کرد سوا کنیم چون خارج از فضای سینما چهرهای کاملن متفاوت داشت. اخیرن نزدیکانش عکسهایی از اون رو منتشر کردند که نشون دهنده زیبایی حیرتانگیزش بود. روی هم رفته میتونم بگم تحکم، صلابت و استقلال رو میشه تو چهره فروزان دید.
4. فریماه فرجامی: اگه «خط قرمز» کیمیایی رو ندیدین ببینین تا متوجه زیبایی فرجامی بشین. این فیلم در گیر و دار انقلاب اسلامی توقیف شد و هرگز اجازه اکران نگرفت تا اینکه چند سال قبل در فضای مجازی منتشر شد و فریماه فرجامی واقعی نظرها رو جلب کرد. جدا از زیبایی چهره فرجامی یکی از پرشورترین و تواناترین بازیگرای سینمای دهه شصت و هفتاد بود. دو فیلم «نرگس» و «پرده آخر» از این بازیگر رو خیلی دوست دارم.
3. الناز شاکردوست: چهره شاکردوست یه جور شیطنتی داره که میتونه هر لحظه دست گل به آب بده. یه جور یاغیگری و تیزهوشی خیلی خوشایند. از اون نوع صورتهاییه که وقتی نگاه میکنی میدونی میخواد یه آتیشی به پا کنه و این تو سینمای ایران کمابیش بکره.
2. گوگوش: مطمئنن یکی از متفاوتترین چهرههای سینمای ایرانه که بعد از دهها سال همچنان سایهش رو سینما است. مهناز افشار، فارغ از تواناییش، به خاطر شباهتی که به گوگوش داشت مطرح شد و تا سالها نمیتونست خودش رو خلاص کنه. افتادگی لب پایین، چشمهای درشت، پیشونی کوتاه و گونههای فرو رفته ترکیبی به صورت گوگوش داد که در زمان خودش و حتی تا امروز هم مدرنه. چند سال پیش گوگوش در مصاحبهای گفت که هیچ کدوم از فیلمهای پیش از انقلابش رو دوست نداره و با کمی ارفاق از «بیتا» و «نازنین» اسم برد.
1. هدیه تهرانی: مدرنترین چهره سینمای ایران. هر وقت از زن مصمم، مستقل و قوی اسم برده میشه خواه ناخواه یاد چهره هدیه تهرانی میافتم. یکی از ویژگیهای عجیب و غریب چهره تهرانی چشماشه. خودش در مصاحبهای گفته بود کیمیایی همیشه به نگاههاش اشاره میکرد و معتقد بود با نگاههاش میتونه خیلی حرفهای ناگفته رو بگه. فرجامی هم در مصاحبه جنجالی که با برنامه تلویزیونی هفت داشت ژستهای تهرانی رو تحسین کرد و معتقد بود از بازیگرای توانای بعد از انقلابه. به نظر خودم تمام ویژگیهای بازیگرایی که اسم بردم تو چهره هدیه تهرانی دیده میشه. تمایز، سادگی، آرامش، سردی، تحکم و...
+ این هم از انتخابهای من. همون طور که اشاره کردم این انتخابها رو صرفن به خاطر چهرهشون انجام دادم و به تواناییها و قدرت بازیگریشون کاری نداشتم.
++ عکسی از فریماه فرجامی
+++ کماکان معتقدم هیچ چهرهای زشت نیست :))
++++ چالشهایی که تا امروز داشتم: 20 نکته درباره آقای مترجم/ سؤال و جواب/ سؤال و جواب دو/ کجا بهتر از اینجا؟/ دختر ایدهال