...

یکی از بزرگ‌ترین ایرادهای این نظام فاسد اینه که مسئولان خودشون رو پاسخگو نمی‌دونند. به همین دلیل دست به هر عمل خلافی می‌زنند و خم به ابرو نمی‌آرن چون می‌دونند قرار نیست به مردم جواب پس بدن. بارها و بارها در خبرگزاری‌ها خوندیم که فلان سازمان یا فلان شخص به طبیعت دست‌درازی کرده یا به راحتی از منابع طبیعی در جهت منافع شخصی سود برده، اما وقتی با اعتراض فعالان محیط زیست یا مردم مواجه شده، هیچ کاری نکردند!

خود من هم چند ماه پیش چند بار از مشکلی که برامون پیش اومده بود گفتم و راجع به قصد یک سازمان برای ویرانی و دزدی از زمین و ملکمون نوشتم. اگر بدونید چقدر دوندگی کردم و با چه افرادی دیدار داشتم! خوشبختانه با هزار مکافات موفق شدم جلوی این دزدی آشکار رو بگیرم و نگذارم بیشتر از این حق ما و مردم و طبیعت رو بخورند، در حالی که این عمل غیرقانونی از همون اول نباید انجام می‌گرفت. اون هم از طرف یک سازمان دولتی!!

اما مگه این دزدصفت‌ها یکی دو تا هستند؟ مشابه همین اتفاق رو امروز در صفحه یکی از فعالان محیط زیست دیدم. برین به پست اینستاگرام حامد تیزرویان سر بزنید و ببینید چه راحت و آسوده بستر رودخانه رو به بهانه تعریض و جلوگیری از سیل ویران می‌کنند. این عمل مطلقن کارشناسی نشده و بسیاری از گونه‌های جانوری رو نابود می‌کنه. بعلاوه در دراز مدت موجب کم عمق شدن رودخانه و خشکی کناره‌های رود و رانش می‌شه. یعنی حتا به مناطق پر آب و حاصلخیز هم رحم نمی‌کنند و دارند از مازندران یه بیابان می‌سازند.

همچنان معتقدم این سیستم انگشت روی هر چیزی می‌گذاره خراب‌کاری می‌کنه و قادر نیست حتا یک کار درست انجام بده.

+ پیمانکار فرار کرد. پرسش اینه که با چه مجوزی ۱۵۰۰ دفعه کامیون‌ها شن‌برداری و خاک‌برداری کردند؟ و حالا کی پاسخگو هست؟ و این طبیعت تخریب شده رو کی درست می‌کنه؟؟

آدم‌هایی که به دیگران دروغ می‌گن هزار برابر می‌ارزند به آدم‌هایی که به خودشون دروغ می‌گن. واضحه که دروغگویی از اساس غلطه ولی اگر در مقام مقایسه بخوام بسنجم دسته‌ی دوم، یعنی کسانی که خودشون رو فریب می‌دن، مطلقن بیمار روانی هستند و حتمن باید تحت درمان قرار بگیرند.

دقیقن تا قبل از این جریان‌ها، به وبلاگی سر می‌زدم که در اکثر نوشته‌هاش آه و ناله می‌کرد چرا فلان چیز اینقدر گرونه و چرا نباید اونقدر بهش حقوق بدن که بتونه به هزینه‌ها و مخارج زندگی‌ش برسه. مدام از بی‌ارزش بودن پول مملکت می‌گفت و همیشه نق می‌زد چرا وضعش باید این طور باشه که حتا نتونه ماشین بخره. خودم بارها و بارها بهش دلداری می‌دادم که همین درآمد حداقلی خودش رو حفظ کنه و سعی کنه ادامه بده... اما حالا که مسئله‌ی اعتراض و تغییر رژیم و این چیزها مطرح شده، تو وبلاگش صد و هشتاد درجه تغییر فاز داده و می‌گه همه چی خیلی خوبه! همه چی عالیه! اوضاع هر چقدر هم بد باشه نمی‌گذاریم ناموسمون لخت تو خیابون بره!!!

حالا بماند که من تازگی‌ها متوجه شدم بدون روسری بودن هم از نظر این دسته برهنگیه :)) ولی آخه حرفتون چیه؟ دردتون چیه؟ سر کی دارید کلاه می‌گذارید؟ چرا به خودتون دروغ می‌گین؟ شما (به نوشته‌ت لینک نمی‌دم تا شرمنده نشی) که با خانمت رفته بودی خرید تا لباس بخری و نصف حقوقت برای یه شلوار و کاپشن رفت، در عرض چند هفته میلیونر شدی؟ چرا درد مردم رو نمی‌فهمید؟ چرا درد خودت رو نمی‌فهمی؟ چرا نمی‌فهمید مردم تو نون شب خودشون موندند و به مدیران شایسته و با لیاقت احتیاج دارند تا به این مسائل رسیدگی کنند، نه یه مشت راهزن و سودجو!

به قسمت استخدام سایت شیپور برید و ببینید نود درصد مشاغل چه حقوقی دریافت می‌کنند یا مدیران و رییس‌ها چه میزان حقوق پرداخت می‌کنند! نود درصد بین سه تا پنج میلیون تومن هست. پنج درصد (با اما و اگر) بین پنج تومن تا هشت تومن، و پنج درصد دیگه زیر سه تومن!! می‌فهمید؟ می‌دونید این حقوق برای کسی که باید اجاره خونه بده یعنی چی؟ می‌دونید این حقوق برای سرپرست خانواده یعنی چی؟ می‌دونید بچه‌ای که به مدرسه می‌ره خرج داره؟ باز بیایید بند کنید به لخت شدن مردم! همه‌ی اینها در شرایطی هست که خود نهادهای دولتی خط فقر رو ۱۸ میلیون تومن در نظر گرفتند.

تو جمعی بودم و یکی گفت: «اگه بلایی که سر مهسا امینی اومد سر دخترم می‌اومد فلان و بهمان می‌کردم!»

رو کردم بهش گفتم: «می‌دونی چرا مردم به خیابون‌ها ریختند؟ به خاطر اینکه نمی‌خوان این بلا برای بچه‌هاشون تکرار شه! اگه خیلی مردی الان بایست، نه وقتی که سراغ بچه‌ت اومدند!»

بعضیا فکر می‌کنند اگر دست به سینه بشینند هیچ کس کاری باهاشون نداره. مسئله اینه که همون طور که خوب و مثبت بودن اثرگذاره، بد و منفی بودن هم تأثیر خودش رو داره. متأسفانه همیشه خوبی نیست که پیروز می‌شه و بدی هم توان و قدرت خودش رو داره. برای همینه که جلوی ظالم باید ایستاد و نباید ضعف نشون بدیم. اون هم ظالم کودک‌کش!

در طول دو ماه گذشته هر بار متنی علیه رژیم نوشتم یه عده بهم حمله کردند: «می‌خوای مردم لخت بشن؟» دقیقن هر بار! همیشه برام سؤال بود این چه طرز فکریه که اینها دارند؟ این طور که مخالفان آزادی به برهنگی فکر می‌کنند، ما آزادی‌خواهان فکرمون مشغول برهنگی نمی‌شه! تازه، اگر هم کسی بخواد لخت بشه انتخاب خودشه و به ما چه؟! ولی به هر حال همیشه نیش و کنایه می‌زدند...

امروز وقتی خوندم خبرگزاری فارس رو هک کردند و ویدیویی منتشر شده که یکی از خبرنگارها در محل کارش تنها بوده و با تماشای فیلم پورن خودارضایی می‌کرده خنده‌م گرفت. به خودم گفتم نکنه اینها که هی به ما غر می‌زنند مثل همین خبرنگاره ذهنشون درگیر پورنوگرافی هست و فکر می‌کنند آزادی یعنی فیلم پورن؟ :)) نه، دوستان! اگر جایگاه آزادی رو اینقدر تقلیل دادید، مشکل از آزادی نیست، مشکل از ذهنیت شماست. البته که انتخاب هر شخص به خودش مربوطه و فردای آزادی هر کس انتخاب می‌کنه چطور باشه یا نباشه، اما اینکه تصور می‌کنید همه‌ی مردم مثل این خبرنگار رفتار می‌کنند سخت در اشتباهید.

دیدید بعضی از مردهایی رو که بیرون از خونه از همه کتک می‌خورند و حرفشون هیچ جا خریدار نداره و همیشه هم با بقیه جوری حرف می‌زنند که انگار مردم ارث باباشون رو خوردند؟ بعد همین مردها وقتی می‌آن خونه بلای جون زن و بچه‌هاشون می‌شن؟ دقیقن یکی از همین مردها رو می‌شناسم و همیشه هم با تعجب نگاهش می‌کنم و دلم می‌خواد بدونم چی تو سرش می‌گذره که این کارها رو می‌کنه؟ بیرون از خونه زورش به کسی نمی‌رسه و تو خونه قلدر بازی در می‌آره. چه ایرادی داره بیرون یا درون خونه با محبت و شوخ‌طبعانه رفتار کنه؟ واقعن چه ایرادی داره همه آدم رو دوست داشته باشند؟

رفتار جمهوری اسلامی بی‌شباهت به این جور مردها نیست! خارج از مرزهای ایران زورشون به هیچ مملکتی نمی‌رسه و داخل ایران بلای جان مردم شدند و عقده‌هاشون رو روی ما خالی می‌کنند. اسم این رفتارشون رو هم گذاشتند مملکت‌داری.

دیروز در منطقه ما خبری نبود. می‌گن بچه‌ها موقعیت رو تغییر داده بودند. من خبر نداشتم و به نظرم روی هم رفته وضعیت عادی بود. اما چیزی که نظرم رو خیلی جلب کرد نصب دوربین‌های بیشتر در سطح شهر بود. کم مونده تو مستراح هم دوربین بگذارند!!!

این روزها اکثر ما، یعنی کسانی که مخالف این رژیم زورگو و مستبد هستیم، دوست داریم کاری کنیم و سهمی در رسیدن هدف، یعنی کنار گذاشتن رژیم، داشته باشیم. رژیمی که جنایت می‌کنه و بعد بین مردم این دید رو پخش می‌کنه که هر جای دنیا ممکنه خطا پیش بیاد! تا به هر طریق ممکن دست به مظلوم‌نمایی بزنه. اما در این روزها چه می‌شه کرد؟ چه کاری از دستمون ساخته است؟ در طول روزهای گذشته بارها به این مسئله فکر کردم و امروز می‌خوام بعضی از کارهایی که می‌تونیم در این شرایط انجام بدیم رو فهرست‌وار بنویسم. اگر شما هم در این باره نظر دارید حتمن بگین:

۱. حتمن حضور داشته باشید. به هر طریق که می‌تونید حضور داشته باشید. تماشاچی نباشید! مثل عصا قورت داده‌ها ژست آدم کتاب‌خوان رو نگیرید و فلسفه‌بافی نکنید که پشت پرده خبرهایی هست. برای اولین بار از زمان مشروطه تا امروز، خواسته‌ی مردم واضح و شفافه و فقط یک چیز رو می‌خوان: حکومت سکولار! تعدادمون هم کم نیست. اگر حضور داشته باشیم و صدامون رو به گوش هم برسونیم، همدیگه رو پیدا می‌کنیم و به نتیجه می‌رسیم.

۲. در تظاهرات یا اعتراض‌های خیابانی حتمن و حتمن کسی همراهتون باشه. تنها نرین! بهتره گروه‌های پنج شش نفره باشید. همون طور که می‌بینید خشونت مأمورین افزایش پیدا کرده و جنگ واقعی تازه داره شروع می‌شه. ما با رژیمی روبرو هستیم که با ادعادی دین‌داری و دروغ مردم رو فریب داده و از تجاوز و قتل و کشتار دست برنداشته و بیشتر و بیشتر کرده. این رژیم که حاکمانش خودشون رو آیت+الله یعنی نشانه‌ی خدا می‌دونند، خودشون رو برتر از مردم معمولی می‌دونند و بنابراین دست به هر کاری می‌زنند تا باقی بمونند. تنها چیزی که اونها رو نابود می‌کنه وحدت و اتحاد ماست. به خصوص در چنین روزهایی، تنها به خیابان نرین.

۳. گرافیک بلدید؟ هنر خیابانی رو انجام بدید. تا اونجا که می‌تونید هنر خیابانی رو گسترش بدید. شما می‌تونید با ساده‌ترین طرح‌ها مفاهیم عالی و انسانی رو منتقل کنید. هنر خیابانی باعث می‌شه افراد بیشتری مطلع بشن.

۴. وبلاگ‌نویس هستید؟ بنویسید! مهم نیست تعداد مخاطبان شما چند نفره! اگر نمی‌تونید در خیابان حضور داشته باشید می‌تونید ساعتی از روز رو به نوشتن اختصاص بدید و با مخاطبان خودتون گپ و گفت داشته باشید. قرار نیست به زور دیگری رو مجاب کنیم. نگین بی‌فایده است! نگین اینها چیزی سرشون نمی‌شه! نگین اینها خود جمهوری اسلامی هستند. ما مردم باید همدیگه رو درک کنیم. فردای آزادی قراره در کنار هم زندگی مسالمت‌آمیز داشته باشیم. پس چه بهتر که با هم حرف بزنیم و حالت قهرآمیز نداشته باشیم.

۵. می‌تونید تراکت و بیانیه بنویسید و منتشر کنید؟ اگر می‌تونید در فضای مجازی این خبرها رو به صورت آنلاین منتشر کنید، اگر می‌تونید روی کاغذ بنویسید و چاپ کنید. هر چقدر افراد بیشتری این بیانیه‌ها رو ببینند احتمال حضور افراد بیشتر هست و به پیروزی نزدیک‌تر می‌شیم.

۶. به کردها کمک کنید. اونها دارند جور همه‌ی ما رو می‌کشند. رژیم به مهاباد و جوانرود و پیرانشهر و بوکان لشکرکشی کرده. به صفحات اینستاگرامی که کمک‌های پزشکی، غذایی و مالی دریافت می‌کنند وصل بشین و مراقب باشید این افراد مطمئن باشند.

قواعد دنیای سیاست امروز رو با قواعد پنجاه سال پیش و دویست سال پیش نسنجید! مطمئنن پشت پرده‌ی اونچه که در رسانه‌ها می‌بینیم خبرهایی هست... اما تردید نکنید هیچ قدرتی، هیچ سیاستمداری نمی‌تونه در مقابل قدرت و اتحاد مردم ایستادگی کنه. این مردم هستند که قدرت واقعی رو در دست دارند. همین من و تویی که فکر می‌کنیم کاری از دستمون بر نمی‌آد و چه بسیار بارهایی که احساس ضعف و ناتوانی می‌کنیم. وقتی کنار هم می‌ایستیم، وقتی دست‌های همدیگه رو می‌گیریم، وقتی به هزار نفر و صد هزار نفر و چند میلیون نفر می‌رسیم، دیگه چه کاری از دست طبقه‌ی حاکم ساخته است، جز عقب‌نشینی؟

ول کنید این بحث‌های آبکی و قدیمی و نخ‌نما شده‌ی فراماسونری و آمریکا و انگلیس چی می‌خوان و چی نمی‌خوان!!! قدرت واقعی در دست مردم و وحدتی هست که دارند. فرقی نمی‌کنه از چه ملتی هستیم و در کدوم نقطه از زمین زندگی می‌کنیم. قدرت همیشه در دست مردمه و این مردم هستند که به همه چیز جهت می‌دن. گذشت زمان‌هایی که مردم بی‌خبر بودند و سرعت نشر اطلاعات پایین بود و سردر‌گم پیش می‌رفتند. الان در عصر دیجیتال، عصر اطلاعات زندگی می‌کنیم. هر کس با داشتن یک موبایل یا کامپیوتر به میلیون‌ها کتاب دسترسی داره و می‌تونه بفهمه چه خبره اگر و اگر خودش بخواد.

اگه بگم مسلمانم و جمهوری اسلامی رو نمی‌خوام چه نتیجه‌ای می‌گیرید؟

اگه بگم مسیحی هستم و این رژیم رو دوست ندارم چی؟

اصلن شاید یهودی باشم؟

یعنی اینقدر مذهب من یا دیگران اهمیت داره؟ چرا فکر می‌کنید هر کس مسلمان نیست یعنی کافره؟ در هر صورت همچنان معتقدم مذهب و باور آدم به خودش مربوطه و اگه کمتر راجع به باورش حرف بزنه اینقدر کشتار و تعصب احمقانه به وجود نمیاد :))

قراره فردا در حمایت از کردستان و برای نشون دادن اعتراض به خیابان برن. من هم می‌رم.