چه کاری از دستمون بر میآد؟
این روزها اکثر ما، یعنی کسانی که مخالف این رژیم زورگو و مستبد هستیم، دوست داریم کاری کنیم و سهمی در رسیدن هدف، یعنی کنار گذاشتن رژیم، داشته باشیم. رژیمی که جنایت میکنه و بعد بین مردم این دید رو پخش میکنه که هر جای دنیا ممکنه خطا پیش بیاد! تا به هر طریق ممکن دست به مظلومنمایی بزنه. اما در این روزها چه میشه کرد؟ چه کاری از دستمون ساخته است؟ در طول روزهای گذشته بارها به این مسئله فکر کردم و امروز میخوام بعضی از کارهایی که میتونیم در این شرایط انجام بدیم رو فهرستوار بنویسم. اگر شما هم در این باره نظر دارید حتمن بگین:
۱. حتمن حضور داشته باشید. به هر طریق که میتونید حضور داشته باشید. تماشاچی نباشید! مثل عصا قورت دادهها ژست آدم کتابخوان رو نگیرید و فلسفهبافی نکنید که پشت پرده خبرهایی هست. برای اولین بار از زمان مشروطه تا امروز، خواستهی مردم واضح و شفافه و فقط یک چیز رو میخوان: حکومت سکولار! تعدادمون هم کم نیست. اگر حضور داشته باشیم و صدامون رو به گوش هم برسونیم، همدیگه رو پیدا میکنیم و به نتیجه میرسیم.
۲. در تظاهرات یا اعتراضهای خیابانی حتمن و حتمن کسی همراهتون باشه. تنها نرین! بهتره گروههای پنج شش نفره باشید. همون طور که میبینید خشونت مأمورین افزایش پیدا کرده و جنگ واقعی تازه داره شروع میشه. ما با رژیمی روبرو هستیم که با ادعادی دینداری و دروغ مردم رو فریب داده و از تجاوز و قتل و کشتار دست برنداشته و بیشتر و بیشتر کرده. این رژیم که حاکمانش خودشون رو آیت+الله یعنی نشانهی خدا میدونند، خودشون رو برتر از مردم معمولی میدونند و بنابراین دست به هر کاری میزنند تا باقی بمونند. تنها چیزی که اونها رو نابود میکنه وحدت و اتحاد ماست. به خصوص در چنین روزهایی، تنها به خیابان نرین.
۳. گرافیک بلدید؟ هنر خیابانی رو انجام بدید. تا اونجا که میتونید هنر خیابانی رو گسترش بدید. شما میتونید با سادهترین طرحها مفاهیم عالی و انسانی رو منتقل کنید. هنر خیابانی باعث میشه افراد بیشتری مطلع بشن.
۴. وبلاگنویس هستید؟ بنویسید! مهم نیست تعداد مخاطبان شما چند نفره! اگر نمیتونید در خیابان حضور داشته باشید میتونید ساعتی از روز رو به نوشتن اختصاص بدید و با مخاطبان خودتون گپ و گفت داشته باشید. قرار نیست به زور دیگری رو مجاب کنیم. نگین بیفایده است! نگین اینها چیزی سرشون نمیشه! نگین اینها خود جمهوری اسلامی هستند. ما مردم باید همدیگه رو درک کنیم. فردای آزادی قراره در کنار هم زندگی مسالمتآمیز داشته باشیم. پس چه بهتر که با هم حرف بزنیم و حالت قهرآمیز نداشته باشیم.
۵. میتونید تراکت و بیانیه بنویسید و منتشر کنید؟ اگر میتونید در فضای مجازی این خبرها رو به صورت آنلاین منتشر کنید، اگر میتونید روی کاغذ بنویسید و چاپ کنید. هر چقدر افراد بیشتری این بیانیهها رو ببینند احتمال حضور افراد بیشتر هست و به پیروزی نزدیکتر میشیم.
۶. به کردها کمک کنید. اونها دارند جور همهی ما رو میکشند. رژیم به مهاباد و جوانرود و پیرانشهر و بوکان لشکرکشی کرده. به صفحات اینستاگرامی که کمکهای پزشکی، غذایی و مالی دریافت میکنند وصل بشین و مراقب باشید این افراد مطمئن باشند.