...

شخصی برای پست بیگاری یا بیکاری کامنت خصوصی گذاشت که محتواش این بود: به علت درآمد کم افسردگی گرفته و نمی‌دونه چه کار کنه.

اولن: اون متن رو ننوشتم تا بگم دیگه نباید کار کرد و بشینیم تو خونه و به در و دیوار نگاه کنیم. اگر می‌تونید مستقل کار کنید و درآمد نسبتن خوبی داشته باشید، چه بهتر که رییس خودتون باشید و وقتتون رو صرف کار بهتر و درآمد بهتر کنید. در صورتی که چنین شرایطی ندارید، بهتره که با وجود سختی وارد بازار بشید. ممکنه درآمدتون کم باشه یا حتا مجبور بشید چند ماه اول رو رایگان کار کنید، اما این خیلی بهتر از کاری نکردنه. می‌دونید چرا؟ چون شما باید دیده بشید!! باید حضور داشته باشید تا دیده بشید. اگر دست به کاری نزنید و مدام یه گوشه بنشینید، حتا در حرفه‌تون توانا و ماهر باشید، کسی شما رو نمی‌شناسه که چیزی بهتون بسپاره. بنابراین حضور در محیط کار اهمیت زیادی داره. واضحه که باید صبور باشید. به خصوص اگر کارنامه و رزومه خوبی هم ندارید، چاره‌ای جز تحمل شرایط سخت ندارید.

ثانین: اون متن رو نوشتم تا بگم از حرف یک وزارتخونه تا اونچه که در واقعیت دیدم و می‌بینیم چقدر فاصله است. منظورم این بود که این فاصله، این واقعیت، رو ببینید. هوشیار باشید.

ثالثن: اونچه که در محیط کار دیدم و می‌بینم اینه که بسیاری از افراد بیش ازحد خودشون رو دست بالا می‌گیرند و غرور کاذب دارند. افرادی که توانایی انجام ساده‌ترین کارها رو ندارند و ابتدایی‌ترین چیزها رو در حوزه‌ی کاری و رشته‌ی خودشون نمی‌دونند، و بعد انتظار دارند همه تحسینشون کنند. اشکالی نداره که از آدم اشتباه سر بزنه. اشکال اونجاست که آدم نخواد اشتباهش رو ببینه و بپذیره.

رابعن: روابط اجتماعی و آداب معاشرت رو جدی بگیرید. قبلن چندین بار در این باره نوشتم و نمی‌خوام مدام یه مطلب رو تکرار کنم. خیلی وقت‌ها روابط اجتماعی خوب باعث می‌شه درآمدتون افزایش پیدا کنه. برای من چند بار این مسئله پیش اومد و چیزی نیست که از خودم بخوام در بیارم. مثلن وقتی می‌گفتم نمی‌تونم در این شرایط و وضعیت کار کنم و می‌خوام جای دیگه برم، سعی می‌کردند با افزایش حقوق من رو نگه بدارند و از دست ندن. علت صرفن مهارت در کارم نبود، بلکه چون با ادب و احترام باهاشون برخورد می‌کردم و سرم تو لاک خودم بود همین باعث می‌شد اعتماد همه رو جلب کنم و اونها نخوان شخصی قابل اعتماد رو به سادگی از دست بدن.

خامسن: از من راه حل نخواین و راستش به من هم ارتباطی نداره کی می‌خواد چه کار کنه، همون طور که من هم از کسی راه حل نخواستم و نمی‌خوام. اینها رو به حساب توصیه‌ی دوستانه بگذارید.

+ چه اصراری دارید برام کامنت خصوصی بگذارید؟ خب، عمومی منتشر کنید تا چهار نفر هم این سؤال و جواب‌ها رو ببینند. اگر بقیه اسم و آدرس وبلاگتون رو ببینند آسمون به زمین نمی‌آد.